1 – Het geheim van de regenboogharen

Hoe kwam het regenboogmeisje aan haar mooie haren?
Wie kan dat verklaren?

Lianne was een meisje met vies en raar haar tot haar nek.
Het stonk en erop zat een groenbruine stinkvlek.

Ze probeerde haar haren glad te strijken.
Het bleef maar vies en onverzorgd lijken.

Shampoo deed ze in haar haren.
Ze knipte het af met verschillende scharen.

Niks hielp want het bleef vies en groeide weer aan.
Zo bleef ze voor gek staan.

Mensen liepen om haar heen omdat ze zo vies rook en er raar uitzag.
Niemand zei haar meer gedag.

Op een dag liep Lianne over een weg.
Ze had toen een beetje pech.

Ik ben verdwaald realiseerde ze zich plots.
Ze was echter wel een beetje trots.

Ze dacht: ” ik loop gewoon door”.
“Ik geloof dat ik in de verte wat hoor”.

Ze liep verder tot de rand van een ravijn.
Wat zou dat voor geluid zijn?

Ze ging op haar buik liggen en keek over de rand.
Wat was daar aan de hand?

Drie ogen keken haar aan.
Ze kon het beest verstaan.

Het beest riep: “Help mij , ik kan niet meer naar boven”
“Als jij mij helpt, eet ik je niet op, zal ik plechtig beloven”.

Het beest zag er vreemd uit.
Hij brulde ook erg luid.

Het beest had roze ogen en paars haar.
Hij had twee neuzen en dat was wel erg raar!

Zo n beest had Lianne nog nooit gezien.
Kwam hij van een andere planeet misschien?

Ze was een beetje nerveus maar bedacht een plan.
Toen zei ze: ” Ik weet hoe ik je helpen kan”.

Uit haar ruzak pakte ze een stevig touw.
Ze riep: ” Rustig maar want ik help je gauw”.

Ze maakte het touw vast aan een boom en gooide het over de rand.
Zo klom het beest eruit met z n ene en andere hand.

” Dank je wel meisje lief “, zei het beest.
“Wat wens jij het allermeest”?

“Ik bezit namelijk toverkracht en vervul je wens misschien”.
“Doe je ogen maar dicht en tel tot tien”.

Lianne begon met tellen en deed haar ogen dicht.
Ze hoorde een toverspreuk op haar gericht.

Haar haren gingen kriebelen en wapperden heen en weer.
Haar hoofd werd warm en koud keer op keer.

Het beest wist dat Lianne mooie haren wilde en graag naar regenbogen keek.
Daarom combineerde hij dit zodat haar haardracht op een regenboog leek.

Toen Lianne haar ogen open deed was het beest verdwenen.
Lianne wist gelukkig ineens weer de weg terwijl de zonnestralen op haar schenen.

Ze liep verder naar huis en keek in de spiegel naar zichzelf.
Was dat beest soms een toverelf?

Haar haren waren echt wondermooi en kleurrijk bovendien.
Ze liet het vol blijdschap aan iedereen zien.

De mensen vonden Lianne haar haren erg mooi, schoon en zacht.
Dit had Lianne echt niet verwacht.

Haar wens was uitgekomen.
Dit had ze nooit durven dromen.

Zo kwam Lianne dus aan haar regenboogharen.
Dit kan dus haar bijnaam ‘het regenboogmeisje’ verklaren.

 

Geschreven door: Janneke de Bruin – Teunissen

 

Glitterfraai is ook als gratis iPad verkrijgbaar via http://bit.ly/glitterfraaiapp.

Lees verder

 

 

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s